Bedankt, sneeuwruimers

Vanuit mijn bureau in het verre Limburg had ik vandaag nog een prachtig zicht op een mooi besneeuwd landschap. Hier ligt er al minder sneeuw, maar dat was vorige week vrijdag wel even anders. De sneeuw in de avondspits zorgde toen zelfs voor meer dan 1000 kilometer file. Daar had ik toen gelukkig geen last van. De trein bracht me zonder grote vertraging thuis. En dan wachtte me nog een aangename verrassing: de arbeiders van de gemeente waren net bezig met hun veegmachine om het fietspad sneeuwvrij te maken. Vorig jaar hebben Simonne en ik tot groot jolijt van de andere partijen verschillende keren gevraagd om van het ruimen van de fietspaden een prioriteit te maken. Er kwam een veegmachine. En kijk: de sneeuw was nog maar net gevallen of het fietspad werd al geruimd. Op dezelfde nagel kloppen blijven kloppen helpt dus toch, soms.